14 juni 2012

Het Osmaanse rijk kende vanaf de late middeleeuwen een enorme expansie; China maakte onder de Qing dynastie al evenzeer een grote bloei en expansie door. Deze dynastieke rijken kenden een fundamenteel verschillende structuur, die vervolgens weer sterk van de gelijktijdige Europese staten afweek. In deze voordracht zet de spreker elementen uit deze succesformules naast elkaar. Hoe kon een klein centraal bestel zo'n groot gebied bijeenhouden, ondanks de gebrekkige infrastructuur en communicatiemiddelen? Op grond waarvan bleven regio's en elites loyaal? Welke uitdagingen konden deze loyaliteit ondermijnen? Hoewel de spreker zich vooral richt op de periode tot 1800, zal er in de discussie zeker ruimte zijn voor de erfenis van deze rijken, die overigens tot in de twintigste eeuw bleven bestaan.

Deze lezing wordt verzorgd door professor Jeroen Duindam van de universiteit van Leiden. Op dit moment wordt onder andere gewerkt aan een China-Europe research project (Co-Reach) waarin de vergelijking Azie- Europa wordt uitgediept. Zijn meest recente boek is "Royal Courts in Dynastic States and Empires. A Global Perspective" (Leiden 2011).